บทความดีๆจาก ก้อย รัชวิน ที่แฟนนักวิ่งต้องอ่าน

 
“มาวิ่งด้วยกันบ่อยมั้ยครับ”
เสียงผู้ชายคนหนึ่งดังขึ้นข้างๆ ระหว่างที่ฉันวิ่ง
ถัดไปประมาณ10เมตร มีผู้ชายกำลังวิ่งนำอยู่ข้างหน้า
เห็นได้ชัดว่า ก้อยกำลังวิ่งตามหลังพี่ตูนอยู่ .
“ผมพยายามลากแฟนมาด้วย แต่แฟนวิ่งช้า สุดท้ายผมก็ต้องรอ”
ชายหนุ่มคนนั้นยังคงวิ่งไปเล่าไป
ก้อยยิ้มแล้วหันไปบอกว่า
“ดีแล้วค่ะ ได้มาออกกำลังกายด้วยกัน” .
“แล้วพี่ตูนเค้าวิ่งรอบ้างมั้ยครับ” ชายหนุ่มถามต่อ
“ถ้าวิ่งด้วยกัน เค้าก็จะรอค่ะ แต่ถ้าวันไหนเค้าอยากซ้อมจริงจัง วิ่งตามเพซของตัวเอง อย่างปกติเค้าวิ่งเพซ5 เราไปวิ่งด้วยก็คงไม่ไหว ไม่อยากไปดึงเค้า แต่ถ้าวันไหนที่ตั้งใจมาวิ่งด้วยกัน เค้าก็จะลดมาวิ่งเพซ6-7 กับก้อย”
.
ก้อยตอบไปขณะที่วิ่งอยู่เช่นกัน ส่วนพี่ตูนนั้นวิ่งนำไประยะนึงแล้ว
ชายหนุ่มพยักหน้ารับแล้วยิ้ม ก่อนที่จะเร่งสปีดต่อ
ก้อยพูดส่งท้ายว่า “สู้ๆนะคะ” เค้าหันกลับมาบอกทันที
.
“ผมไม่ได้วิ่งมา2ปีแล้ว นี่เพิ่งกลับมาวิ่ง วิ่งเร็วไม่ได้ต้องไปช้าๆ”
“ดีแล้วค่ะ ค่อยๆไป ไม่ต้องรีบ”
คือประโยคสุดท้ายก่อนที่จะวิ่งแยกกัน ก้อยแอบคิดในใจว่า ถ้าชายหนุ่มคนนั้นชวนแฟนมาวิ่งด้วยตอนนี้น่าจะดี เพราะเค้าไม่ต้องใช้ความเร็วอะไรมาก คงไม่ต้องวิ่งรอกันอีก และยังได้ใช้เวลาร่วมกัน
ผู้หญิงบางคน ชอบออกกำลังกายเป็นทุนเดิม แล้วได้เจอกับคนรักที่ชอบเหมือนกัน จึงกลายเป็นสิ่งที่ได้ทำร่วมกันอย่างสม่ำเสมอผู้หญิงบางคน อยากเป็นส่วนหนึ่งในกิจกรรมที่คนรักชอบ จึงลงทุนฟิตซ้อมร่างกาย เพื่อให้ได้มาออกกำลังด้วยกัน จนกลายเป็นความชอบของตัวเองไปด้วยแต่ผู้หญิงบางคน ไม่ได้ชอบออกกำลังกาย แต่กลับยอมทำทุกอย่าง เพื่อให้ได้มีเวลาอยู่กับคนรัก ทั้งๆที่รู้ว่าต้องเหนื่อยก็ตามสำหรับก้อย… ความสุขที่นอกเหนือจากการได้สุขภาพที่แข็งแรงนั้น คือการที่ได้รู้ว่ามีคนที่พร้อมจะสู้ไปกับคุณ และคอยเป็นกำลังใจให้กัน …และก่อนที่จะเอาชนะใจคนอื่นได้
เราจะต้องเอาชนะใจตัวเองให้ได้เสียก่อน…
.
จบบทสนทนาก้อยวิ่งไปข้างหน้า มองเห็นผู้ชายคนหนึ่งกำลังวิ่งเหยาะๆรออยู่ พร้อมกับยื่นมือมาให้… เค้าคือคนที่ทำให้เรามีแรงอยากจะวิ่งไปพร้อมกัน 🙂 @artiwara#ขอบคุณชายหนุ่มคนนั้นที่บันดาลใจให้เขียนสิ่งนี้#เจอกันคราวหน้าอย่าลืมพาแฟนมาวิ่งด้วยนะคะ